Met de trein naar Berlijn

Je kunt dus ook met de trein naar Berlijn, je hoeft er niet per se heen te fietsen. Goed, het is misschien minder duurzaam dan fietsen en kamperen maar een stuk duurzamer dan autorijden, laat staan vliegen. Gelukkig wonen wij in een dorp met een treinstation, destijds bewust gekozen zodat we geen tweede auto hoefden te kopen. Dat vonden we in 2001 ook al een stuk beter voor het milieu (klimaat was toen minder aan de orde), onze portemonnee en het aangezicht van de straat. Weliswaar een dorpsstation, dus moeten we een aantal keren overstappen tot Berlijn, maar daar staat tegenover dat het authentieke zwerfgevoel zich weer meester van me  maakt.

Voor de zekerheid zijn we wel een half uur eerder vertrokken dan NS Internationaal voorschreef (om zes uur in plaats van half zeven), zodat we bij de overstappen in Zutphen (oorspronkelijk (vier minuten) en Osnabrück (oorspronkelijk acht minuten) veel minder risico lopen om de aansluiting te missen en voor twee uur in Berlijn zijn. Want zwerven is tof, maar als we donderdag naar Berlijn gaan en zondag weer naar huis, willen we vooral door Berlijn zwerven.

In april kwam ik hier op de tiende reisdag met fietsvriend J. aan. Na negen dagen tegenwind (en een rustdag in Hameln) en gemiddeld ruim 100 kilometer per reisdag, was het een emotioneel moment om samen met onze fietsen onder de Brandenburger Tor te staan.

Na een pauze op de Platz der Republik en een biertje aan de Spree, fietste J. meteen door, de stad aan de oostkant weer uit; hij moest nog even de Oostzee rond. Ik bleef er drie nachten voor ik verder naar de Oostzee zou fietsen en had dus twee volle dagen om de stad een beetje te leren kennen. Ik werd in die twee dagen een beetje verliefd op de stad en had voortaan ook “einen Koffer in Berlin“.

Vandaag keer ik terug met mijn lief, zodat ik met haar kan delen wat ik in april niet kon. Zaterdag wordt ze 60. Een mooie mijlpaal om bij stil te staan in een stad die zelf vaker een mijlpaal in de geschiedenis was. Te voet en op de fiets zullen we door de stad zwerven, afgewisseld met stops onderweg, een feestelijk etentje aan de vooravond van haar verjaardag in een vegetarisch restaurant met Michelinster, een bezoek aan Hertha BSC – FC Bayern München in het Olympisch Stadion op haar verjaardag (daarmee is niet alleen de jarige verguld, ook ik omdat ik als groundhopper mijn lijst van bezochte stadions weer uit kan breiden) en nog onbekende plaatsen. Deels gepland, deels spontaan. Opdat de zwerver zich ook weer ergens thuisvoelt.