En de haan kraaide voor de tweede keer

“Hier staat een gelukkige christendemocraat.“, zei Ad Koppejan. Hij sprak die woorden nadat hij als CDA-dissident samen met die andere dissidente, Kathleen Ferrier, tegen het verblijf van Mauro Manuel in Nederland had gestemd. Dat hield volgens hem in, dat Mauro definitief in Nederland mocht blijven. En er kraaide een haan.

Dat CDA’ers moeite hebben met stemmen en de interpretatie daarvan, weten we al sinds het chaotische CDA-congres van 2010. Op enig moment wist niemand weer of hij nu voor of tegen deelname aan het kabinet-Rutte (met gedoogsteun van de PVV) stemde.

De uitleg van Koppejan sloeg natuurlijk nergens op, zoveel was meteen al duidelijk. Een studievisum wordt niet verstrekt voor een verblijf van langer dan drie maanden. Daarvoor moet Mauro een verblijfsvergunning voor studie aanvragen, maar dat kan pas wanneer hij een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv; een speciaal visum voor lang verblijf) op de Nederlandse ambassade in Angola heeft aangevraagd. Koppejan suggereerde, dat Mauro daarvan zou worden vrijgesteld en dat hij daarna voorgoed in Nederland kon blijven. Ad Koppejan wist dat ook dit onzin was, want een studievergunning is per definitie een tijdelijk vergunning. De vreemdeling dient na afloop van de studie weer terug te keren naar het land van herkomst.

Ondertussen liet Ad Koppejan een Trouwjournalist weten, dat de openbaarheid van bestuur moet worden teruggedrongen. Asieladvocaten moeten volgens hem niet met een beroep op de Wet openbaarheid bestuur de motivering van besluiten bij minister Leers opvragen. Die moet gewoon in stilte kunnen beslissen zonder dat burgers hem ter verantwoording kunnen roepen of een beroep kunnen doen op gelijke gevallen, want dat is maar lastig. Daarmee verwart Ad de discretionaire bevoegdheid met discretie, terwijl het alleen betekent dat de minister onderscheid mag maken. Hij hoeft niet blindelings de wet te volgen. Dat in een democratische rechtsstaat juist die openbaarheid van een bestuur een groot goed is, is Ad Koppejan ergens op zijn lange politieke reis allang vergeten.

Maar zelfs de vrijstelling van de mvv-eis blijkt onzeker, zo laat minister Leers weten, hetgeen in CDA-taal betekent dat Mauro ernaar kan fluiten. Mauro blijft dus helemaal niet. Meteen kraaide de haan voor de tweede keer. En Ad herinnerde zich, dat Mauro tegen hem had gezegd: “Voordat een haan tweemaal heeft gekraaid zul je mij driemaal verloochenen.” En toen hem dat te binnen schoot, begon Ad te huilen.

Mauro’s advocaat doet er goed aan zo snel mogelijk een klacht in te dienen bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden in Straatsburg, wegens schending van het recht op respect voor gezins- en familieleven.