Alle begin is moeilijk

Besloten om toch een nieuw blog aan te maken. Ooit begonnen via VKBlog in 2006 en vanwege tijdgebrek maar kortstondig volgehouden.

Afgelopen week begonnen aan een stuk over inbreuk op de privacy via allerlei bestaande en voorgenomen wetgeving, maar ik was zo slim om mijn mobiele externe geheugen, waar het opstond, op school te laten liggen. Dat komt later dus. Daarom nu uit gemakzucht, maar ook omdat het past in de actualiteit, toch maar even teruggrijpen op mijn blogpost over Geert Wilders in 2006. Een aanvulling, op het cv van Wilders op de huidige website ontbreekt een verwijzing naar “Comité Democratie en Mensenrechten Iran” waarvoor hij van 1998 tot 2002 werkzaam zou zijn geweest. Voor zover mij bekend is nog steeds duister wat voor club dit was. Openheid van zaken, daar houdt Wilders blijkbaar niet van. Elders is de verwijzing naar dit deel van zijn cv wel terug te vinden.

Geert Wilders: Klare wijn?

“Gewone mensen”
Geert Wilders op zijn weblog op 6 oktober 2006: “Vandaag heb ik vooral besprekingen met de kandidaat-Kamerleden. Zij zijn, net als ik, laaiend enthousiast en hebben zoveel zin om te beginnen! We kunnen bijna niet meer wachten tot de verkiezingen, gelukkig schiet 22 november al op. Het fijne van de kandidaten is dat ze allemaal uit de samenleving komen, het zijn ‘gewone’ mensen. Zodoende komen de echte problemen aan het bod, problemen die het ‘grijze Den Haag’ liever verzwijgt.”

Ik begrijp dat Wilders suggereert dat mensen die altijd al ambtenaar waren “grijs” zijn , niet gewoon en niet uit de samenleving komen. Lees ik dan zijn personalia op zijn website dan staat er bij loopbaan:
– medewerker afdeling Verdragen bij de Ziekenfondsraad, van 1984 tot 1986
– wetstechnisch medewerker Sociale Verzekeringsraad, van 1986 tot 1988
– beleidsmedewerker sociale zaken en sociaal-economisch beleid en speech-schrijver
– Tweede-Kamerfractie VVD, van 1990 tot augustus 1998
– Gemeenteraad van Utrecht, van 1 oktober 1997 tot april 1998
– Tweede Kamer der Staten-Generaal, van 25 augustus 1998 tot 23 mei 2002
– Tweede Kamer der Staten-Generaal, vanaf 26 juli 2002.

Klare wijn?
Volgens zijn zelfde CV was hij lid van het Comité Democratie en Mensenrechten Iran, van 1998 tot 2002. Ik kom dit comité op internet alleen tegen in verband met Wilders zelf. Weet iemand van dit comité af? Moet dit lidmaatschap hem salonfähig maken? Als hij echt lid was moet hij toch mededogen hebben met mensen die de islamitische onderdrukking in Iran ontvluchten, maar wat lezen we in “Klare Wijn” op 30 maart 2006:
“Het is verontrustend om te zien dat steeds meer Nederlanders hun land ontvluchten: voor het eerst sinds de jaren vijftig zal in 2010 het aantal emigranten het aantal immigranten overtreffen.”

Vlaams Blok/Belang
“Wat heb ik genoten afgelopen vrijdag toen we onze kandidatenlijst en programma bekend maakten. Ik heb vooral genoten van al die honderden sympathisanten, die aanwezig waren om naar ons te komen luisteren. Dat gaf me echt een steun in de rug. Ik ben trots op alle kandidaten die zich de komende tijd sterk gaan maken voor u. Het cadeau van Fleur, de rode bokshandschoenen, gaven dat nog eens extra weer, we zijn er klaar voor, de bel voor de laatste ronde heeft geklonken!”

En wat weten wij nog van een verkiezingscampagne van het Vlaams Blok uit begin jaren negentig? Maar wat zegt Wilders hierover in een interview met Nieuwe Revue dat hij op zijn eigen website heeft geplaatst: “Ook met een man als Filip de Winter van het Vlaams Belang wil ik ook voor geen goud aan tafel zitten. Ik kijk wie zich bij mij aansluit.”

Tsunami
En wat zegt Wilders in het inmiddels beruchte interview met de Volkskrant van zaterdag 7 oktober jl.? “Wat is het eerste dat u verandert als u het morgen voor het zeggen krijgt in Nederland?” “De grenzen gaan nog diezelfde dag dicht voor alle niet-westerse allochtonen.”

De Iraniërs die zich tegen de onderdrukking van de islamitische geestelijken verzetten komen er dus ook niet in. En de “zussen” van zijn politieke vriendin Ayaan Hirsi Ali/Magan dus ook niet. De leuze op de oude verkiezingsposter van het Vlaams Blok past hem dus het best: “Eigen volk eerst.” Pas als hij dat toegeeft schenkt hij klare wijn en weet iedereen waar hij voor staat: nationalisme en xenofobie